Rozdział powieści Aleksandra Rybczyńskiego – “Niewidzialna strona” W domu Michał schował portret i przejęty usiadł z wszystkimi przy stole do obiadu. Martina dalej rozmawiała z Alicją, jakby połączyła je nić porozumienia zdarzającego się czasem między ludźmi o podobnych charakterach i bliskiej emocjonalności. — Koniecznie musicie pojechać do Pragi. Tutaj, nad…
Rozdział powieści Aleksandra Rybczyńskiego – “Niewidzialna strona” Polski naukowiec wyrusza w rejs jachtem do Kopenhagi. Zamierza zejść w porcie z pokładu i pozostać na Zachodzie, by niezależnie i bez żadnych nacisków kontynuować pracę naukową. Rodzina Jana pozostała w Polsce. Pełen nadziei i obaw, nie wie, co przyniesie przyszłość w wolnym…
Rozdział powieści Aleksandra Rybczyńskiego – “Niewidzialna strona” Michał poleciał linią SAS z Kopenhagi do Wiednia, gdzie przesiadł się na jugosłowiański JAT. Po półtorej godzinie lotu samolot zaczął schodzić do lądowania w Sofii. Pilot wyciszył silniki i maszyna schodziła powoli, w ciszy, jakby była szybowcem. Przymknął oczy i przygotowywał się psychicznie…
Wieczory na ogół spędzali w domu, oglądali telewizję, dużo czytali, starając się poznać twórczość najbardziej znanych kanadyjskich autorów: Margaret Atwood, Leonarda Cohena, Alice Munro, Witolda Rybczynskiego. Przeglądali też codzienne gazety i przewodniki. Michał przeczytał artykuł o alternatywnej scenie muzycznej Toronto i podzielił się z Marią informacją, która go zafascynowała….
Rozdział powieści Aleksandra Rybczyńskiego – “Niewidzialna strona” Kilka dni po zakupie F-150 Maria zaproponowała: — Jedźmy do Six Nations. Chcę zobaczyć, jak żyją tamtejsi Indianie. Michał, choć zmęczony pracą w Instytucie, zgodził się — truck dawał im wolność, której potrzebowali. Rano, wyposażeni w drogową mapę, którą dostali w Ontario…
Rozdział powieści Aleksandra Rybczyńskiego – “Niewidzialna strona” Długo nie mogła zasnąć. Przewracała się z boku na bok. Nie pomagało nawet ułożenie się w ulubionej pozycji z przedramieniem pod głową. Myślała o zbliżającej się podróży, której plan był jak ze snu, marzenia nocnego, mającego ją wyprowadzić z zastygłej sadzawki na szerokie…
Kroniki poetyckie powstają od listopada 2015 roku. Z założenia miały być pisane codziennie, ale okazało się, że poetycka forma zapisu i relatywna natura czasu uniemożliwiają taką dyscyplinę. Tygodnie walczą o równouprawnienie z dniami i chwilami, a bieg godzin nie zawsze jest jednowymiarowy. Kroniki przyjęły formę klepsydry, odmierzającej czas i ważącej…
Dla Filipa i Julii. Byliśmy na krótkich wakacjach w Algonquin Park. Nad jeziorem Kearney. Na tym samym miejscu biwakowym, gdzie rozbiliśmy się przed pięcioma laty. Miejsce było to samo, numer 237, tylko my zmieniliśmy się. Filip wyrósł, ja trochę posiwiałem. Wieczorem zjedliśmy szybko kolację, zamknęliśmy namiot i pojechaliśmy do leśnego…
trafiają tutaj tylko zagubione statki i samochody z GPS posiadającym funkcję wehikułu czasu dzisiaj spotkaliśmy czterech chłopców na crossowych motorach jeden z nich odwrócił głowę i pozdrowił nas uniesioną dłonią patrolują teren mknąc z rykiem silników po krzyżujących się drogach wysypanych białym kredowym żwirem i nie podlegających już zarządowi komunikacji…
